บทที่ 84 เทพสูงสุดแห่งเผ่าเทพ… ก็แค่นี้เองหรือ?

เบื้องหลัง เยี่ยเสวียนยังคงยืนนิ่ง สายตาลึกสงบนั้นไร้คลื่นอารมณ์ใด ๆ แต่กลับกดดันเสียยิ่งกว่าการระเบิดของพลังเสียอีก

เขาไม่คิดจะรอ

ในเสี้ยววินาทีที่ไม่มีผู้ใดทันสังเกต ร่างหนึ่งพลันพร่าเลือน จิตของเขาหลุดออกจากกายอย่างเงียบงัน ไล่ตามทหารผู้นั้นไปดุจเงาที่ไร้ตัวตน

ส่วนร่างจริง… ยังคงยืนอยู่ที่เดิม ไม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ